i've had enough! (prologue)

juz realized that i can no longer keep silent..
i can no longer keep things to myself..

dati kasi natatakot ako na may masaktan.. kaso i realized na kahit naman manahimik ako eh may masasaktan pa rin.. at un na nga ang nangyari..
mas malala pa..

kaya eto.. (pauna)
what i really felt initially..

ung mga susunod na entries, (na hopefully i can post anytime soon..) from the point of view of "other people" involved naman who, just like me, seem to be always "misinterpreted"..

wait, i think i have to correct myself.. i wasn't really involved sa "issue" na to in the first place pero as others would like to put it.. nakikisawsaw ako eh.. hm.
kase naman nadulas pa ko tungkol dun sa blog.. ayan, dumami na tuloy ang mga "kasalanan" ko.. isang di sinasadyang pagkakamali na di ko tinago o tinanggi na nadugtungan/nadagdagan ng mga "kasalanan" na di ko naman ginawa!.. hm maling akala nga naman..

hirap ng napagbibintangan tsk.



entries taken from old journal

022607, Mon. at 04:13:22

wala lang di pa ko makasulat sa blog kaya dito na lang. this is what you call a real "blog" anyway kung saan mailalabas mo ang gusto mong sabihin hindi kung ano ang gusto mong marinig ng iba.


so there enough of the intro.


marami nangyari recently, as in sobrang madami na di ko na namalayan ung iba.. i mean aun, tapos na pla ung thesis, tpos may dumating na adukasyon, na di ko tlaga inakalang makakapasok ako dun, tpos nung saturday nanalo pa kmi sa activity.. na sobrang miracle yta un.. and now im looking forward to having lunch with the bbdo guys..


nyarr and im not making sense


grabe what i really want to write here is the fact na naiinis ako sa isang tao na sobrang ang kitid ng utak. i couldn't really write the whole story now because im still quite confused.. and to be honest, quite shocked with what i said earlier.. grabe nasabi ko ng mdjo diretsahan na ayoko ng ginagawa nya! wow! ako! na sobrang bihirang maglabas ng saloobin!


but then again a big part of me is regretful that i was quite tactless knina..


basta.. i couldn't discuss everything right now.. maybe some other day when my mind is clearer.

031207, Mon. at 23:49:45

minsan talaga mahirap din ang palaging nananahimik na lang.. kase baka magulat ka na lang baligtad na ang mundo.. wow demonyo na pala ako sa paningin ng lahat.. nang wala naman akong ginagawa..


mga maling akala na sobrang nagpalabo na sa kung ano talaga ang totoo..


minsan talaga naiisip ko na maging gago na.. ung tipong mang-aaway at magmumura ng tao ng walang kumpleto at siguradong basehan..


nagsasawa na kong manahimik. kase sa huli nakakabingi din ang pagiging sobrang tahimik.. lalo na kung dahil sa sobrang tahimik mo ang maririnig mo lang ay ang mga bulung-bulungan ng mga taong di alam ang sinasabi nila..


sinubukan kong maging tahimik at umintindi ng nararamdaman ng iba.. sinubukan ko pa ngang ayusin kung ano sa palagay ko ang mali pero putang-ina ko kase wala akong karapatan.


may hangganan din ang pasensya. at hindi ako tanga para umayon sa kung ano ang alam kong mali.


putang-ina ko talaga.


sa susunod putang-ina mo naman.

a piece of advice,

ang pagkakamali di pinapasa sa iba..


say whatever you want. isipin mo kung ano ang gusto mong isipin.