ang gulo ko talaga ano?

ang gulo gulo ko.. pabago-bago ng desisyon..

madaling maapektuhan ng kahit ano.. bagay, tao, pangyayari..

ewan ko ba kung bakit ako laging paranoid..

basta may trauma yta ako sa mga taong nasasaktan..

kaya ayokong nakakakita ng nasasaktan.. umiiyak..

nagpapanic ako!

kaya lalong ayoko kung ako ung nakakasakit..

kaya din halos mabaliw ako pag feeling ko may nagagalit/nagtatampo sakin..

kaya un sorry kung pabago-bago ako ng isip..

pero anyway..

kaya ko sinulat tong entry na to para sabihin na..

nagbago ako ulit ng isip!..

hahaa.. joke..

pero mdjo ganun na nga rin.. wahahaha

ah basta..

medjo natatauhan na rin kase ako

ika nga ni lovel "you can't please everybody" tska "jes 21 ka na!"..
(hahaha labyu lovel apir!)

kabaliwan na rin kase.

ok.. di ko na cguro matatanggal sa sarili ko ang ang pagka-paranoid

at pagkatameme.. talaga kasing ganun lang ako eh..

pero cguro ittry ko na bawasan?

o kaya maging risonable naman (yeah the term!.. tagalog kung tagalog sus..)

aalamin na kung kelan dapat magsalita at manahimik (tama?)

ayun o..

********

speaking of CHANGES..
gonna revamp this blog soon..
tsaka i think i owe some people an explanation/message..
kaya un.. pag may tym..
di ko na mababalik un mga nabura (binura?) kong entries dahil sa ka-paranoidan ko..
pero anyway.. basta..


********

Lapit na GRADUATION!


CONGRATS SA TING LAHAT!


SALAMAT SA LAHAT MGA TAO!


LABYU!


MA-MIMISS KO KAYO!


^_^ ^_^ ^_^ ^_^

narealize ko lang na ayoko na

ayoko na pala. un lang ayoko na. nagsisisi ako bakit pako nagsayang ng oras sa pagbblog ng kung ano -ano nitong mga nakaraang araw kase pinapa-komplikado ko lang buhay ko. kaya aun binura ko na ung mga"ibang entries" ung "ilang taon nang due".. na narealize ko na di ko na dapat inungkat.. hala, nambulabog lang yata ako ng tao.. kaya aun para makabawi di muna ako magpaparamdam ng matagal.. kung pwede nga lang sana wag na kahit kailan.. kaso di yta pwede eh..


ang tinira ko na lang eh ung isa pa.. ung medjo "ngayon" ung "prologue" tska "chapter 1" (pero mdjo tago naman sya) dhil lang kase nagpromise na ko sa isang tao na hndi ko un buburahin.. don't worry di ko nga buburahin! tska pls wag ka magagalit! swear, may mga dahilan ako kung bakit .. ok lang din kase at least may remembrance ako.. reminder din na wag na ulit ako mag-eepal, maglalabas ng feelings or whatsoever.. kase papatayin ko lang sarili ko.. panahon na rin cguro pare bumalik sa dati kase mas ok pa rin pala ang tameme ung tinatago lang ang lahat sa loob kase at least walang masasaktan.. kung masaktan ka man at least ikaw lang nakakaalam..

My greatest fear.. it has happened.. and i guess i was caught off- guard.

I tried to be brave, let my defenses down and in the end realized that it was a very stupid thing to do.. it was as if i wanted to welcome all the pain..

It's that feeling that saps all of your strength, leaves you numb and cold. Your mind tells you, gives you a warning that your tears are going to fall anytime soon. But you refuse to believe, thinking you're some god who can actually defy the laws of emotion. And so, you pretend that you can actually think of "nothing" and then realize that's more stupid than trying to freeze your tears. You force your mind to think that you're filled with angst so you could fool yourself that you still have the strength to actually "feel" hate but again, you fail because instead, you feel even weaker, to the point of being helpless.

And when you feel helpless you just want to give up, surrender to the pain. You cling to your last flicker of hope.. the promise that time will come when you will be able to forget everything that has happened..

Today, I surrender.

I guess there's nothing left for me to do now but wait..

I will learn to forget.

i've had enough! (chapter 1)

Una muna CONGRATS kase tagumpay ka! Hindi lang ikaw ang NAGPAPALIWANAG ngayon!


"DEFENSIVE=GUILTY" hindi rin.. depende sa sitwasyon o malamang, sa tao!!! hm.





Chapter 1.. No, I am definitely not writing a novel.. pero sa sobrang haba na ng hinantong ng "ISTORYANG" ito palagay ko kakailanganin na nya ng mga Chapter para naman hindi MUKHANG PAIKOT-IKOT.


Sabi ko nga magsasalita na ko ngayon.




If there's one thing this "experience" has taught me, it's to SPEAK UP!




Because if you don't, you're good as dead.




Mdjo late na nga para marealize ko to eh.. pero anyway better late than never.




Okay, on with my "points" pwede ring version of the story..

• Bakit ba galit na galit ka sa kin?
• ANO BANG GINAWA KO SAU?!.. na NADULAS ako tungkol dun sa BLOG?!..
• Take Note: NADULAS, hindi sinasadya ok?
• Kaya nga sinabi ko pa sayo na NALAMAN NA NIYA. Kung gusto kitang TRAYDORIN dapat hindi ko na SINABI sayo at magtaka ka na lang kung pano nya nalaman!
• Besides, may mapapala ba ko kung sinadya kong sabihin? Hindi ba ikakapahamak ko nga yon dahil ang dating non SIYA ang trinaydor ko?
• Di ba matagal ko na ring sinabi sayo na gawin mong ANONYMOUS ang blog mo para may "PRIVACY" ka? Pero ano, di ka nakinig.

MGA MALING AKALA...

• Matagal na akong walang CGD pag Tuesday. Umpisa pa lang ng Sem nalipat na ako sa ibang section dahil naubusan ako ng slot.. Pano kaya ako MASASANGKOT sa isang "pangyayari" kung walang way para ko mapunta dun?!
• After ng thesis at pagstart ng Adukasyon totally nagiba na ang schedule ko.. ilang week ko na nga hindi nakita mga tao sa block.. pati nga final exam schedule ko nagiba!
  
• To put it simply, Hindi ako magsasayang ng oras pumasok para lang "SIRAAN" ka. Sus.
• Hindi kita "jinudge" kahit kailan. Alam mo mismo na sinasabi ko sayo kung hindi ako sumasang-ayon sa point mo.
• Inintindi kita SOBRA pero sinabi ko din sayo na WALA AKONG KAKAMPIHAN dahil KAIBIGAN KO KAYONG DALAWA..
  
• "Uy, sorry ha wag mo isiping kinakampihan ko si __" Does this line ring a bell?.. Sinubukan kong maging NEUTRAL sa inyong dalawa. Sinasabi ko sayo kung ayoko ng sinasabi mo/ginagawa mo.. naaalala mo ung sa PRESTIGE? Hm.
• Kelan pa kaya naging "FG" ang pangalan ko? Sus. HINDI AKO SI "FG" period. And btw, hindi din sya si Kan!
  

LASTLY.. (ay baka hindi pa pala.. malamang may katuloy pa to.)

• Ang mali ko siguro ay napaisip kita dating KINAKAMPIHAN KITA. Alam mo magkaiba ang NAIINTINDIHAN sa KINOKONSINTE/KINAKAMPIHAN. Kaya siguro di rin kita masisisi kung iniisip mong naging PLASTIK lang ako sayo.
• FINE.
  
• Isipin mo kung anong gusto mong isipin. Sabihin mo kung anong gusto mong sabihin.
• Ay wala ka na nga palang pake.. OWS?
• Sinubukan (again take note: past tense) kong maging NEUTRAL sa inyong dalawa. Inintindi kita dati. Pero dahil sa mga ginawa mo, pinakita mo, etc.. ASA KA PANG NEUTRAL AKO NGAYON!
• Wait lang, alam mo nga ba mga GINAWA MO?
• AY SORRY MAY SAKIT KA NGA PALA! (PHYsiological ba yun? ay mali cguro nasagap kong chismax! para kasing mali un eh.. sorry tao lang! ay di ko pla linya un!) PAGALING ka na bilis para WALA NANG IBANG MAGKASAKIT or rather, MASAKTAN..
• Ano, galit na kayong lahat sa kin? Sorry sawa na kong maging tameme. Sino bang nagsimula nito? Normal lang naman na lumaban ka pag sumusobra na eh. Besides.. TWO CAN PLAY THE SAME GAME. (more than 2 nga actually..) Gaguhan kung gaguhan.
  
• Ay nakikisawsaw na naman ako no? DI NAMAN KITA KILALA WALA AKONG KARAPATAN!
  
• OO NGA. DI NGA PALA KITA TALAGA KILALA. SANA DATI KO PA NAREALIZE UN.

TSK.

i've had enough! (prologue)

juz realized that i can no longer keep silent..
i can no longer keep things to myself..

dati kasi natatakot ako na may masaktan.. kaso i realized na kahit naman manahimik ako eh may masasaktan pa rin.. at un na nga ang nangyari..
mas malala pa..

kaya eto.. (pauna)
what i really felt initially..

ung mga susunod na entries, (na hopefully i can post anytime soon..) from the point of view of "other people" involved naman who, just like me, seem to be always "misinterpreted"..

wait, i think i have to correct myself.. i wasn't really involved sa "issue" na to in the first place pero as others would like to put it.. nakikisawsaw ako eh.. hm.
kase naman nadulas pa ko tungkol dun sa blog.. ayan, dumami na tuloy ang mga "kasalanan" ko.. isang di sinasadyang pagkakamali na di ko tinago o tinanggi na nadugtungan/nadagdagan ng mga "kasalanan" na di ko naman ginawa!.. hm maling akala nga naman..

hirap ng napagbibintangan tsk.



entries taken from old journal

022607, Mon. at 04:13:22

wala lang di pa ko makasulat sa blog kaya dito na lang. this is what you call a real "blog" anyway kung saan mailalabas mo ang gusto mong sabihin hindi kung ano ang gusto mong marinig ng iba.


so there enough of the intro.


marami nangyari recently, as in sobrang madami na di ko na namalayan ung iba.. i mean aun, tapos na pla ung thesis, tpos may dumating na adukasyon, na di ko tlaga inakalang makakapasok ako dun, tpos nung saturday nanalo pa kmi sa activity.. na sobrang miracle yta un.. and now im looking forward to having lunch with the bbdo guys..


nyarr and im not making sense


grabe what i really want to write here is the fact na naiinis ako sa isang tao na sobrang ang kitid ng utak. i couldn't really write the whole story now because im still quite confused.. and to be honest, quite shocked with what i said earlier.. grabe nasabi ko ng mdjo diretsahan na ayoko ng ginagawa nya! wow! ako! na sobrang bihirang maglabas ng saloobin!


but then again a big part of me is regretful that i was quite tactless knina..


basta.. i couldn't discuss everything right now.. maybe some other day when my mind is clearer.

031207, Mon. at 23:49:45

minsan talaga mahirap din ang palaging nananahimik na lang.. kase baka magulat ka na lang baligtad na ang mundo.. wow demonyo na pala ako sa paningin ng lahat.. nang wala naman akong ginagawa..


mga maling akala na sobrang nagpalabo na sa kung ano talaga ang totoo..


minsan talaga naiisip ko na maging gago na.. ung tipong mang-aaway at magmumura ng tao ng walang kumpleto at siguradong basehan..


nagsasawa na kong manahimik. kase sa huli nakakabingi din ang pagiging sobrang tahimik.. lalo na kung dahil sa sobrang tahimik mo ang maririnig mo lang ay ang mga bulung-bulungan ng mga taong di alam ang sinasabi nila..


sinubukan kong maging tahimik at umintindi ng nararamdaman ng iba.. sinubukan ko pa ngang ayusin kung ano sa palagay ko ang mali pero putang-ina ko kase wala akong karapatan.


may hangganan din ang pasensya. at hindi ako tanga para umayon sa kung ano ang alam kong mali.


putang-ina ko talaga.


sa susunod putang-ina mo naman.

a piece of advice,

ang pagkakamali di pinapasa sa iba..


say whatever you want. isipin mo kung ano ang gusto mong isipin.