wala na naman

sad nakalunok ako ng gagamba kaya di ako nakapasok sa gma

masaya pa naman sana ang gagawin namin ngayon.. tsk

abnormal ko.. nilalagnat na nga ako't lahat eh nagbblog pako..

wala lang.. kase ayokong mahiga ng buong araw..

ayoko magmukang kawawa..

tska ang weird kase giniginaw ako samantalang parang lahat sila naiinitan..

hwoo..

anyway lungkot din ako kase aalis na si Ymon sa Wednesday..

grabe kalungkot talaga.. ayoko na muna isipin kase baka maiyak na naman ako..

huhu mami-miss ko talaga yung lokong yun...

nyarr tama na nga muna ang dramahan..

puro na kasi kadramahan ang pinaglalalagay ko sa blog na to eh..

pag na-depress type agad, kaya kung ano-ano kabalastugan nalalagay ko dito..

pero kinabukasan naman nawawala na din, makakalimutan na, tapos magsisisi ako bakit bi-nlog ko pa..

tapos parang gusto kong burahin kaso para naman akong tanga nun kse nag-blog ako para burahin lang!...

huweh..

wala na naman akong sense..

ganun naman lagi eh.. usually mga biglaang kung ano ano lang nilalagay ko dito kaya halos lagi walang sense.. kunyari nag-away kami o kaya feeling senti ako o kaya tulad ngayon nakakafrustrate dahil ang sakit ng ulo ko! mga bagay na hindi ko lang maayos o masabi agad o harapan kaya binoblog ko nalang..

hehe..

kadiri nga pag nababasa ko ung mga luma kong post.. parang ang pathetic, ang sarap kong batukan! pero ala lang.. at least nalalabas ko ung frustrations ko at hindi pa ko nababaliw (fully? har-har..) hanggang ngayon kahit may pagka-paranoid ako at hobby ko ang magworry at mag-isip..

sus.

ang haba na nito..

pero aun tulad ng iba kong blog entries.. wala lang to..

pero nakatulong din naman (sakin.. haha..)

i learn to move on. realize that things happen for a reason. be thankful for whatever i have now..

kahit parang wala lang..

baka bukas senti mode na naman ako.. o kaya feeling ko may galit na naman sa kin..

kaya aun bukas,

"wala lang" ulit!

hala!..